Turystyczny Kalisz

Kalisz jest jednym z najstarszych miast na terenie całej Polski. Historia tego miasta sięga II wieku naszej ery, a znajdujące się tam dziedzictwo kulturowo-historyczne jest naprawdę bogate. Być może dlatego warto zaplanować wycieczkę w tym kierunku. Kalisz był ważnym miastem dla całego regionu zarówno kiedyś jak i obecnie. Ze względu na niezwykle wspaniałą architekturę oraz ciekawe zabytki Kalisz stał się miejscowością, która przyciąga do siebie wielu turystów. Obowiązkowym punktem w trakcie wycieczki do Kalisza jest więc zwiedzanie. Warto zobaczyć takie obiekty znajdujące się na terenie miasta jak na przykład ratusz miejski, katedrę Świętego Mikołaja Biskupa oraz liczne kościoły o ciekawej zabudowie. Ciekawymi obiektami są również rezerwat archeologiczny na terenie jednej z dzielnic Kalisza- Zawodziu lub na przykład rezerwat przyrody Torfowisko Lis. Znalezienie noclegu na terenie Kalisza nie jest raczej trudnym zadaniem, ponieważ miasto to oferuje swoim gościom szeroką bazę hotelarską.

Jedną z atrakcji architektonicznych Kalisza, która z pewnością zainteresuje głównie osoby lubujące się w sztuce sakralnej jest kościół Ojców Franciszkanów. Ojcowie trzy lata temu obchodzili 750 lat pobytu w Kaliszu. Nie dziwi zatem fakt, że i sam kościół jest już dość wiekowy. Przyjmuje się, że budowla powstawała w okresie pomiędzy 1257 a 1288 rokiem. Obecnie kościołowi patronuje biskup i męczennik święty Stanisław.
Pierwszy znajdujący się w tym miejscu kościół składał się jedynie z prezbiterium i przyległej do niego zakrystii. Jeszcze przed połową czternastego wieku dobudowano do nich główną nawę oraz korpus. Jakiś czas potem budynek został zniszczony przez pożar i następnie odbudowany według projektów wykonanych przez Albina Fontana. To właśnie jemu zawdzięcza piękne sklepienie ozdobione renesansowymi motywami. W kościele jest 8 ołtarzy, większość z nich ufundowana została przez kościelne bractwa. Zwiedzając kościół warto zwrócić uwagę na obraz wykonany zgodnie z hiszpańską szkołą – „Oblicze boskie”. Został odkryty zaledwie 50 lat temu kiedy to usunięto przykrywające go malowidła.

Jedną z głównych i bardziej wartych uwagi ulic Kalisza jest Aleja Wolności. W czasie długiej historii miasta nosiła już różne imiona. I tak też przez 200 lat swojego istnienia była już Aleją Fryderyka Wilhelma, Marii Luizy a także Józefiny. W kolejnych latach kalejdoskop nazewnictwa dalej się obracał. Tak też mieliśmy Aleję Aleksandry Piłsudskiej i Hermanna Goeringa. W przeciągu kilku lat upamiętniała również Stalina… Na szczęście w końcu zdecydowano się na nazwę Aleja Wolności i oby tak już zostało.
Przebywając w mieście dobrze wybrać się na spacer Aleją gdyż pozwala na obejrzenie wielu ciekawych miejsc Kalisza. Zmierzając od strony Mostu Trybunalskiego zauważamy Pałac Ślubów czyli dawną willę Jaźwińskich wzniesioną w stylu neoklasycystycznym. Mijamy również budynek filii Uniwersytetu Adama Mickiewicza. Bardzo ładny jest również plac znajdujący się przed teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego. Roztacza się stąd doskonały widok na park miejski. Trasa kończy się przy jednej z dawnych rogatek, która znajdowała się na wysokości teatru i banku.

Przebywając w Kaliszu warto wybrać się na wycieczkę na Zawodzię gdzie znajduje się Rezerwat Archeologiczny. Jak już zostało kiedyś wspomniane rodowód Kalisza jest bardzo stary, nie dziwi zatem funkcjonowanie tejże placówki. Wycieczka z pewnością połączy przyjemne z pożytecznym i zaciekawi wszystkich zwiedzających.
W okresie pomiędzy dziewiątym a trzynastym wiekiem w miejscu obecnego rezerwatu znajdował się gród wczesnośredniowieczny. Na okres panowanie Mieszka III przypadł jego niezwykły rozkwit. W tym też czasie wzniesiona została w stylu romańskim kolegiat św. Pawła. Niestety w 1233 na gród najechał książę Henryk Brodaty i gród został zniszczony. Potem przeniesiona go nieco na zachód od Zawodzia.
Obszar rezerwatu obejmuje między innymi fundamenty wspomnianej kolegiaty oraz grób Mieszka. Ponadto dokonano tu wielu ciekawych znalezisk czyli między innymi ceramikę, monety, narzędzia wykonane z metalu oraz kości czy ozdoby.
Obecnie zrekonstruowano przyziemną część kolegiaty oraz elementy grodu takie jak palisady, pomost z bramą wejściową czy kurhan.

Jeśli pogoda jest odpowiednia w Kaliszu jest kilka idealnych na spacer miejsc. Z całą pewnością jednym z tych bardziej wartych polecenia są miejskie planty.
Ich historia sięga lat 40 ubiegłego stulecia kiedy to powstały po zasypaniu znajdującego się w tym miejscu Kanału Babinka. Była to jedna z odnóg Prosny. Usytuowana na tyle nieszczęśliwie, że dość skutecznie utrudniała komunikację na terenie miasta. Ponadto negatywnie wpływała na jego stan sanitarny. Tym sposobem podjęto decyzję o zlikwidowaniu cieku. I tu prawdziwy poprzez barbarzyńskiej inwencji dali hitlerowcy bowiem kanał został… zasypany książkami. Polskie i żydowskie teksty pochodziły z różnych bibliotek publicznych. Zniszczenia nie uniknęły również niezwykle cenne starodruki…
Ponieważ historia jest najlepszą nauczycielką w roku 1979 powstała inicjatywa wystawienia na terenie Plant niecodziennego dosyć pomnika – pomnika książki. Pomysł zgłosił Władysław Kościelniak, on też wykonał projekt który zrealizowany został przez Jerzego Sobocińskiego.

Kalisz jest miastem niezwykle ładnym o ciekawej zabudowie. Na co dzień oglądamy go z normalnej perspektywy chodnika jednak można również inaczej. Okazję do popatrzenia na miasto z nieco innego punktu daje nam wieża ratuszowa.
Po wejściu na wieżę oczom zwiedzających ukazuje się piękny widok na miasto. Centrum Kalisza ma wciąż bardzo wyraźnie zachowany układ zabudowy pochodzący jeszcze ze średniowiecza. Podziwiać można urocze kamieniczki stojąca na rynku. Większość z nich pochodzi z lat 20 i 30 ubiegłego stulecia. Jest to okres w którym Kalisz podnosi się po olbrzymich zniszczeniach pochłaniających niemal 90 procent budynków śródmieścia zburzonych w 1914.
Na poszczególnych kondygnacjach wieży zorganizowane są ciekawe wystawy, które prezentują zwiedzającym dzieje miasta. Tym sposobem można w przybliżeniu prześledzić jego historię od czasów antycznych aż do dwudziestolecia międzywojennego.
Warto wspomnieć, że znajdujący się na szczycie wieży zegar ma tarczę o średnicy 3 metrów. Działa on w sposób nieprzerwany od roku 1925 aż do dnia dzisiejszego.

Bazylika kolegiacka Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny jest miejscem szczególnego kultu opiekuna Jezusa – świętego Józefa. W jej wnętrzu znajduje się obraz przedstawiający Świętą Rodzinę przed którym to modlił się w 97 sam Jan Paweł II. Co roku do sanktuarium ściągają całe rzesze wiernych pośród których najliczniejszą grupę stanowią rzemieślnicy.
Początki sanktuarium to rok 1670. Wtedy też miał tu zostać uzdrowiony za sprawą świętego Józefa pewien mieszkający we wsi Szulec. W dowód swojej wielkiej wdzięczności ufundował obraz Świętej Rodziny. Prawdziwy rozwój kultu przypadł tutaj na koniec wieku siedemnastego oraz wiek osiemnasty.
W późniejszych latach kolejny znaczny rozwój kultu można było zaobserwować po II Wojnie Światowej. Jego przyczyn można upatrywać się w trzech wydarzeniach: wyzwolenia więzionych księży w Dauchau, wizyty w sanktuarium Jana Pawła II a także utworzenia Polskiego Studium Józefologicznego.
Bardzo duże znaczenie miała homilia wygłoszona tu przez Jana Pawła II. Powierzył on świętemu Józefowi wszystkie polskie rodziny a także sprawę dotyczącą ochrony życia nienarodzonego w kraju i za granica.

Do baszty nietrudno trafić ponieważ mieści się ona na tyłach Bazyliki Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, czyli jednego z bardziej rozpoznawalnych miejsc w Kaliszu. Już idąc od parku widać zachowane resztki dawnych murów miejskich a wraz z nimi półokrągłą basztę. Budowla ma dwie kondygnacje i półokrągłe okienka strzelnicze.
Dlaczego „Dorotka”? Otóż przez pewien okres swojej historii baszta pełniła rolę więzienia. Zamykano tu dziewczyny i kobiety, które zajmowały się prostytucją. Nazywano je właśnie „Dorotkami” i od nich pochodzi obecna zwyczajowa nazwa baszty.
Z obiektem związane jest również pewna legenda… Starosta zamku kaliskiego miał córkę. Była to dziewczyna naprawdę niezwykłej urody. Dorotka, bo tak właśnie było jej na imię, zakochała się z wzajemnością w Marciunku. Ten był jednak tylko ubogim szewczykiem. Para ośmieliła sprzeciwić się woli ojca Dorotki co zakończyło się dla niej samej bardzo tragicznie. Wściekły ojciec kazał zamurować córkę żywcem w jednej z baszt obronnych, które mieściły się na tyłach kolegiaty…

Historia teatru w Kaliszu zaczyna się w roku 1800 kiedy to po raz pierwszy do miasta przyjeżdża Wojciech Bogusławski wraz z trupą. Występy cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem, niestety nie było najlepszych warunków lokalowych by dawać przedstawienia. Rok później sam Bogusławski ufundował drewniany budynek teatralny w którym mogło pomieścić się 500 osób. Wprawdzie po nastu latach „teatr” rozpadł się jednak tradycja związana z występami była już zbyt zakorzeniona w mieszkańcach miasta. Trupa zaczęła dawać występy w Hotelu Polskim.
Pierwszy prawdziwy budynek teatru postawiono w latach 30 dziewiętnastego wieku. Usytuowany był dokładnie w tym samym miejscu gdzie stoi obecnie. Trzeba przyznać, że lokalizacja jest wręcz idealna. Reprezentacyjne alejki parku oraz brzeg rzeki nadają mu bardzo dużo uroku i elegancji.
W kolejnych latach los nie oszczędzał teatru. Dwa razy spłonął. Jednak przywiązanie mieszkańców do teatralnych tradycji było zbyt silne by nie podejmować trudów odbudowy.
Budynek, który funkcjonuje do dnia dzisiejszego, został oddany do użytku w 1936 roku po trwającej aż 16 lat odbudowie. Obecnie wystawiane są tu zróżnicowane sztuki na wysokim poziomie. Co ciekawsze będą jeszcze niejednokrotnie prezentowane na tej stronie

Nie wiadomo dokładnie kiedy w Kalisz stanął pierwszy ratusz. Z całą pewnością było to już po roku 1360 jednak dokładnej daty nie udało się do tej pory ustalić. Wiadomo za to, że poddano go przebudowie w roku 1593. Należał w tamtym okresie do jednych z najokazalszych i piękniejszych budynków tego tego typu w całej Polsce. Imponująca była już sama wieża, której wysokość wynosiła mniej więcej 70 metrów. Przy okazji przebudowy nadano mu modny w tym czasie barokowy wygląd. Niestety, w roku 1792 miasto opanował wielki pożar, który nie oszczędził ratusza. Spłonął on doszczętnie a wraz z nim bezcenne archiwa miejskie.
Kolejny rausz zbudowano dopiero w 1980. Do tego czasu jego funkcje pełnił postawiony na tym samym miejscu, w którym stal wcześniejszy budynek, klasycystyczny odwach. Drugi z kolei ratusz był również budowlą okazałą niemniej jednak został zburzony podczas bombardowania Kalisza w roku 1914
Obecnie stojący ratusz zaprojektował Sylwester Pajzderski. Jego budowa zakończyła się w roku 1925. Charakter budynku nawiązuje do stylu renesansowego. Obecnie ratusz pełni rolę siedziby władz miejskich. Urzęduje tu Rada Miejska, Prezydent a także Urząd Miejski.