Sanktuarium św. Józefa
Bazylika kolegiacka Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny jest miejscem szczególnego kultu opiekuna Jezusa – świętego Józefa. W jej wnętrzu znajduje się obraz przedstawiający Świętą Rodzinę przed którym to modlił się w 97 sam Jan Paweł II. Co roku do sanktuarium ściągają całe rzesze wiernych pośród których najliczniejszą grupę stanowią rzemieślnicy.
Początki sanktuarium to rok 1670. Wtedy też miał tu zostać uzdrowiony za sprawą świętego Józefa pewien mieszkający we wsi Szulec. W dowód swojej wielkiej wdzięczności ufundował obraz Świętej Rodziny. Prawdziwy rozwój kultu przypadł tutaj na koniec wieku siedemnastego oraz wiek osiemnasty.
W późniejszych latach kolejny znaczny rozwój kultu można było zaobserwować po II Wojnie Światowej. Jego przyczyn można upatrywać się w trzech wydarzeniach: wyzwolenia więzionych księży w Dauchau, wizyty w sanktuarium Jana Pawła II a także utworzenia Polskiego Studium Józefologicznego.
Bardzo duże znaczenie miała homilia wygłoszona tu przez Jana Pawła II. Powierzył on świętemu Józefowi wszystkie polskie rodziny a także sprawę dotyczącą ochrony życia nienarodzonego w kraju i za granica.